Hüseyin Nihal Atsız Kimdir?

Hüseyin Nihal Atsız Kimdir?
17.10.2019 12.54

Hüseyin Nihal Atsız Bey’in babası, Gümüşhane ilinin Dorul ilçesinin Midi köyünden ‘Çiftçioğulları’ ailesine mensup (Deniz Makina Önyüzbaşısı) Hüseyin Ağa´nın oğlu (Deniz Güverte Binbaşı) Mehmet Nail Bey olup; annesi ise, Trabzon’un kadıoğulları ailesinden (Deniz Yarbayı) Osman Fevzi Bey´in kızı fatma Zehra Hanım’dır.

Atsız’ın babası Mehmet Nail Bey (1877-1944) donanmaya girer ve Deniz Güverte Binbaşılığına kadar terfi eder. 1903 yılındaYüzbaşı iken ilk eşi Fatma Zehra Hanım’la evlenir. Bu evlilikten, 12 Ocak 1905’de Hüseyin Nihal, 1 Mayıs 1910’da Ahmet Necdet (Sancar) ve Aralık 1912’de de Fatma Nezihe (Çiftiçioğlu) olmak üzere üç çocuğu olur.

Atsız, ilkokula, altı yaşında, Kadıköy’deki Fransız okulunda başlar. Fakat çok geçmeden çıkan bir yangında okulun yanması sonucu aynı semtteki Alman Okulu’na verilir (1911) . Bir süre sonra, Kızıldeniz’de bulunan Malatya ganbotunun süvarisi olan babasının yanına gider. Bu arada Türk-İtalyan savaşı çıkar ve ganbotun İstanbul’un emri ile Süveyş’e sığınması üzerine Atsız’da bir kaç ay Fransız okuluna devam eder.

İstanbul Sultanisi’nin onuncu sınıfında iken (1922) , imtihanla Askeri Tıbbiye’ye girer. Tıbbiyeden sonra Kabataş Lisesi’nde üç ay kadar yardımcı öğretmenlik yapar. Bilahere Deniz Yolları’nın ‘Mahmut Şevket Paşa’ adlı vapurunda katip olarak çalışır ve birkaç seferde katılır. Ancak bu işten tatmin olmaz ve 1926 yılında İstanbul Darülfünunu’nun (üniversitesinin) Edebiyat Fakültesinin yatılı kısmı olan Yüksek Muallim Mektebi’ne kaydolur.

Atsız fakülteden mezun olduktan sonra, Hocası Köprülü, Maarif Vekaleti nezdinde Atsız için aracılık eder ve sekiz yıllık mecburi hizmetlerini affettirerek, kendi yanına asistan olarak alır (25 Ocak 1931) .

15 Mayıs 1931’de ‘Atsız Mecmua’yı çıkartmaya başlar. Yazı kadrosuna M. Fuat Köprülü, Zeki Velidi Toğan, Abdulkadir İnan gibi ilim adamlarının da dahil bulunduğu bu ‘Türkçü ve Köycü’ dergi, Ziya Gökalp’ten sonra Cumhuriyet döneminde Türkçülük çığrını açar. Dergi, 25 Eylül 1932 tarihine kadar 17 sayı çıkar. Atsız, Orhun dergisinin 1 Mart 1944 tarihli 15. sayısında, İsmail Hakkı Baltacıoğlu’nun 1944 Şubat’ında Halkevinde verdiği konferansta komünistlerin küstah hareketleri ve sözleri nedeniyle, devrin başkanı Şükrü Saraçoğlu’na hitaben bir ‘Açık Mektup’ yayınlar. Bir yıl önceki Türkçe sözleri hatırlatılarak ‘solculuğun müsamaha ve kayıtsızlıktan faydalanarak sinsi sinsi ilerlediğini’ açıklar. Bunu ikinci mektup takip eder. Yurdun her yerinden ilgi gören açık mektuplar, kısa zamanda ülkenin gündemini meşgul etmeye başlar. Bu durumdan tedirgin olan zamanın Milli Eğitim Bakanı tarafından, Atsız’ın Boğaziçi Lisesi’ndeki Edebiyat öğretmenliği görevine 7 Nisan 1944 tarihinde son verir. Dergi kapatılır ve Atsız hakkında dava açılır.

Atsız İstanbul’da oturduğu için, trenle Ankara’ya gider, garda binlerce genç tarafından karşılaşılır. Birçok genç tutuklanır. Mahkeme, Atsız’ı 4 ay hapis cezasına mahkum ederse de daha önce mahkumiyeti olmadığı ve iyi hali gözetilerek, cezalarının teciline karar verir.

‘Irkçılık-Turancılık’ davası, 7 Eylül 1944’den itibaren haftada 3 gün olmak üzere 65 oturum devam eder, 29 Mart 1945 tarihli duruşmada, Atsız 6,5 yıla arkadaşları da muhtelif cezalara mahkum edilirler. Temyiz üzere Askeri Yargıtay kararı esastan bozar. Atsız, 1,5 yıl kadar tutuklu kaldıktan sonra 23 Ekim 1945 tarihinde tahliye edilir.

1950-1951 öğrenim yılının başında Haydar Paşa Lisesi Edebiyat Öğretmenliğine getirilen Atsız, burada iki yıl görev yaptı. Bu defa da 3 Mayıs’ın kutlamaları için Ankara’da verdiği ilmi bir konferans bahane edilerek öğretmenlikten alındı ve Süleymaniye Kütüphanesindeki eski görevine iade edildi (1952) . Burada 17 yıl çalıştıktan sonra 1969’da emekliye ayrıldı.

1950-1952 yıllarında yayınlanan haftalık Orhun dergisinin başyazarlığını yaptı. 1962’de kurulan Türkçüler Derneği’nin genel başkanlığını üstlendi. 1964’den vefatına kadar Ötüken dergisini yayınladı. Ötüken’de bölücülük hareketlerine karşı dikkatleri çeken yazıları sebebiyle kendisi ‘bölücülük’ iddiası ile suçlanarak yargılandı.

Fikir hareketini yürütmek, Allah’tan başka kimsenin önünde eğilmemeyi, Allah’tan başka kimseden korkmamayı, dünya ile ilgili arzu ve ihtiyaçlara tenezzül etmemeyi gerektirir ki, her zaman saygı ve hayranlıkla andığımız Atsız; baş eğmeyen, diz çökmeyen ve bütün baskılara rağmen susmayan, susturulamayan bir dava adamı olarak, arkasından silinmez izler bırakarak tarihe geçmiştir.

Nihal Atsız son derece mütevazı imkanlar içinde yaşamasına rağmen, Türk Edebiyatı’nın ve Türk fikir hayatının en değerli eserlerine dev boyutta eserler katmış ve tek başına Türk Milliyetçiliği’nin akademisi haline gelmiştir.

Eserlerinden Bir Kısmı 

Romanları

Dalkavuklar Gecesi, İstanbul 1941
Bozkurtların Ölümü, İstanbul 1946
Bozkurtlar Diriliyor, İstanbul 1949
Deli Kurt, İstanbul 1958
Z Vitamini, İstanbul 1959
Ruh Adam, İstanbul 1972

Öyküleri

‘Dönüş’, Atsız Mecmua, sayı.2 (1931) , Orhun, sayı.10 (1943)
‘Şehidlerin duası’, Atsız Mecmua, sayı.3 (1931) , Orhun, sayı.12 (1943)
‘Erkek kız’, Atsız Mecmua, sayı.4 (1931)
‘İki Onbaşı, Galiçiya…1917…’, Atsız Mecmua, sayı.6 (1931) , Çınaraltı, sayı.67 (1942) , Ötüken, sayı.30 (1966)
‘Her çağın masalı: Boz oğlanla Sarı yılan’, Ötüken, sayı.28 (1966)

Şiirleri

Yolların Sonu, (Bütün şiirlerinin toplandığı kitap) İstanbul 1946
Afşın’a Ağıt
Aşkınla
Ay Yüzlü Güzel Konçuy
‘Asker kardeşlerime’, Atsız Mecmua, sayı.2 (1931) , ‘Boz kurt’ imzasıyla Ergenekon, sayı.3 (1938)
‘Ayrılık’, Atsız Mecmua, sayı.17 (1932)
‘Bahtiyarlık’, Kopuz, sayı.10 (1944)
‘Bugünün gençlerine’, Atsız Mecmua, sayı.1 (1931) , ‘Boz kurt’ imzasıyla Ergenekon, sayı.1 (1938)
‘Bugünün gençlerine’ (başlıksız) , Atsız Mecmua, sayı.16 (1932)
Davetiye
Dosta Sesleniş
‘Dünden sesler: Yarın türküsü’, Orkun, sayı.53 (1951)
‘Dünden sesler: Koşma’, Orkun, sayı.58 (1951)
‘Dün gece’, Orhun, sayı.1 (1933)
Eski Bir Sonbahar
Gel Buyruğu
‘Geri gelen mektup’, Orkun, sayı.44 (1951)
‘Harıralar’, Çınaraltı, sayı.2 (1941)
Kader
Kağanlığa Doğru
Kahramanların Ölümü
Kahramanlık
Karanlık
Kardeş Kahraman Macarlar
Korku
‘Koşma’, Atsız Mecmua, sayı.2 (1931)
‘Koşma’ (başlıksız) , Atsız Mecmua, sayı.12 (1932)
‘Kömen’, Ötüken, sayı.2 (1964) , Ötüken, sayı.28 (1966) , Ötüken, sayı.95 (1971)
‘Macar ihtilâlcileri’, Ötüken, sayı.79 (1970)
‘Macar ihtilâlcileri’, Ötüken, sayı.82 (1970)
‘Muallim arkadaşlarıma’, Atsız Mecmua, sayı.5 (1931)
Mutlak Seveceksin
‘Nejdet Sançar’a ağıt’, Ötüken, sayı.138 (1973)
‘O gece’, Orhun, sayı.2 (1933)
Özleyiş
Sarı Zeybek
Selam
Sona Doğru
‘Şehit tayyareci Erkânıharp Yüzbaşı Kâmi’nin büyük hatırasına’, Atsız Mecmua, sayı.6 (1931)
‘Şiir’ (başlıksız) , Atsız Mecmua, sayı.8 (1931)
‘Şiir’ (başlıksız) , Orhun, sayı.3 (1934)
‘Topal Asker’, Atsız Mecmua, sayı.4 (1931) , Kopuz, sayı.4 (1943)
‘Toprak-Mazi’, Atsız Mecmua, sayı.14 (1932) , Kopuz, sayı.3 (1943)
Türk Gençliğine
‘Türk kızı’, Tanrıdağ, sayı.4 (1942)
‘Türkçülük bayrağı’, Ötüken, sayı.119-120 (1973)
Türkistan İhtilalcilerinin Türküsü
‘Türklerin türküsü’, Atsız Mecmua, sayı.3 (1931) , ‘Boz kurt’ imzasıyla Ergenekon, sayı.2 (1938)
Unutma
‘Varsağı’ (başlıksız) , Atsız Mecmua, sayı.9 (1932) , Atsız Mecmua, sayı.10 (1932) , Atsız Mecmua, sayı.17 (1932)
Yakarış I
Yakarış II
Yalnızlık
‘Yarının türküsü’, Çınaraltı, sayı.10 (1941)
Yaşayan Türkçülere Ağıt
‘Yolların sonu’, Atsız Mecmua, sayı.17 (1932)

Son Güncelleme: 17.10.2019 12:54
Atsız  Hüseyin nihal atsız  Nihal atsız  Nihal atsız hayatı  Nihal atsız eserleri  Nihal atsız  Kim  Türkçü yazar   

YORUMLAR